Ju Hêkâte

 Hazar Ali

Ju Hêkate (Öykü):Hazar Ali

Wazon ke jü temsila xo sıma re têrakerine

Rozê, dı albazu wasto ke hetê Koê Alpi sero ebe pêskeletu bıfeteliyê. Desta sodıri urzenê ra, çiyê xu kenê heqbe, erzenê serê pêskeletanê xo, teknenê sonê.
Kunê ra rae, taê cau ebe trene, taê cau ki peya, taê cau ki pêskeletu ra sonê, peyniye de raa xo qedenenê.
Na raê de jü cênıke ra taê ogıtu ve neşêtu cênê. Çê ra ke vejinê, pıra pıra kaleka goli re jü raa kare (patıka) ro nejdiyê vişt kilometro sonê.
Wazenê ke tenê raaraşiyê, qefeliyaênia xo bıviarnê ra. Nae de albazu ra jü nia dano ke kaleka goli de cao şintır de jü goze asena. Serê goze de nejdiyê dı-hirê kodi goji estê. No thamaiya gozu keno, beno ra rast, hetê dara goze ser sono, vejino goze ser. Gozanê xo keno war, tenê ki serê dare de dano arê, erzeno cêbanê xo. Yeno war, iyê ke rışiyê, bınê dare, zafêri dinu ra dano arê. Keno ke hetê albazê xo ser bêro, reyê xo ser de nia dano ke jü cênıke, nejdiyê seşti serre dera, hawa hetê dey ser gırsa gırs şêr kena. No mêrık heni zaneno ke çımê cênıke gozanê dey dero. Wazeno ke hetê cênıke ser şêro, tenê gozu cênıke dero. Cênıke peyser vındena, destanê xo ra çepelnena (ismar kena) ke ez nêcion. Wayirê gozu ebe zonê Fransızki, goji deyraê (zafê), ma rê ki, to rê ki besê. Na qesa ser cênıke reyna ciab dana, vana ke:
„Werdena gozu sevetanê zaf u senıkêni ra niya. No yemıso ke na dormu rao (yabanu rawo), rısqê theyr u thurio. Heqa quli tey çina. Ma ke no yemıs werd, theyr u thur vêsan maneno. Roze yena ke neslê (cısnê) taine qedino. Jüya bine ki, yê ma perê ma estê. Sonime, xo rê hêrnenime. Yê theyr u thuri perê xo çinê! Sıma nae zanenê?“

Cênıke vatena xo ke vate, tenê goji kerdi ra derg, va ke: „Ma ke ni goji werdi, heqa
sımorıki wenime. Peydena ki sımorıki vêsan manenê. Zımıstan davara (idarê) xo ro nênanê. Rivatanê destedergênia quli ra theyr u thuri vêsan manenê, peyniye de pêro qırr benê. Vatena mı awa ke, sıma nae de heqa sımorıki wenê.“

Vatena na cênıke ser ni albaji reyê qaytê cênıke benê, reyê ki gozu de nia danê, heni motê jübini benê. Sopê ke jubini de nia danê, vanê: „No çık bi, ame ma serde?“
U tezğele de aqıl yeno sarê ninu ke, na qesa bılasevetê niya, rasta. Ni albazu ra uyo ke goji dê arê, ebe meçubêni ra goji pızkıti wertê daru ra. Albazê xo ra va ke: „nae ra dıme yajiye de kamci yemıs beno, bibo; ne destê xo non pa, ne ki kon fekê xo. Nae ra tepia theyr u thuri rê itat kenane.“

Sonde peyser yenê çêanê xu. U mêrıko ke goji dê arê, sonde hewn vineno. Mêrık hewn de gozê ke pızkıtê wertê daru ra, sımorık kêfo henên ra hao i gozu bınê daru ra xo rê dano arê.
Na mordem hewn ra hesarê serê xo beno ke, ne gozê, ne ki sımorıko. Tezğelê hewnio ama vêrd ra.
U ra dıme amane ra xo ser. Zerrê mı ra jü nıdawa biye berze, vejiye, şiye. Wazon ke vajine; vatene awa ke, taê sarê ma ’bê, sarê dugelanê binu ra, yanê iyê ke tever ra amê Ewropa, Ewropa de beğtestey (macir) vanê; ni Ewropaiji zaf bomê. Qender be yemısê baxçanê xo nêwenê. Nêwerdene rasta. Hama ebe xo nêzanê ke, Ewropaiji sevetanê theyr u thuri ra
nêwenê. Ewropaiji vanê ke, ‚ma pia eştime. Pia bıcewiyme (weşiya xo bıramime), pia bıseveknime we.’ Na çi ra ke jüyê xo ke bıxeleşiyo, yemê bini ra ki weşiya isani u heywanu
nêseveknenê we. Peyniya pêroine rê ki rınd nêbeno. Niyê ke ita beğtesteyê (macirê) dere u derxuri (derxulie) tastê ra, kerdê paki. Ne goji, ne fındıki, ne ki yemıso bin be zerzawat ra verdo. Resenê koti, tar u purr kenê. Hem ki are de de lızgê daru ki tey sıknenê. Endi beso! İta
vêrê (pizê) sıma beno mırd. Çı heqa sıma esta ke theyr u thuri vêsan verdanê. Hukmatê itay werden u sımıtena sıma, heme çiyê sıma dano. No mıleto ke nia zaf jiyanu, zeraru keno, heqa theyr u thuri rê beno mane.

Dugela Osmani kata ser ke şiye, o saro ke dae de şi, zaferi ine na cau de, lınga xo ke kute ra koti, ine uzay hal u usıl ra ne isanu rê, ne ki theyr u thuru re thawaê verda. Eskerê Osmani asporu ra şiyêne koti, uza kerdene xırabe. Heqa feqir u fıqaru werdêne. Her çi talan kerdêne, berdêne. İyê ke pau raê ,i ki rıznêne. Nıka ki na mıleto ke dinu rao, na zalımêni muso. Koti ke çiyê bêwayiri (yaziye de) beriyaban de esto, jê Osmanızu tar u mar kenê, cênê benê.
Refzarê (Cemiyetê) theyru vanê ke, xora nia şi se, qanunê weseveknaena Theyru esta. Kami ke çım verda na çiyê beriyaban, ebe qoldari nêverdame. Jüya bine ki, Dêsım de raa heqiye de, ma ki heqa theyr u thuri nêweme. Elaviêni de ki vanê ke, Heqa lulıku, theyr u thuri esta. Na haqaniyetêni felsefê Elavieni de ki esta.

Sıma ra nae vonu: Ne bıverde heqa sıma kes buro, ne ki sıma heqa (bara) keşi burê.

Payiz 2005