Deste Munzuri

Ali ile hasan tas toplama yarisina girmislerdi, bugün munzura gidip tas firlatacaklardi, kim daha cok uzaga atarsa o kazanmis olacak, kaybeden kazanana gidip aliye qemerin elmalarindan calip getirecekti, köyün en güzel elmalari aliye qemerin bahcesindeydi, o elmalarini gözü gibi koruyordu, seker gibi tatliydi elmalari.

Taslari toplarken, taslarin hafif ve düz olmasina dikat ediyorlardi, dogru firlatilirsa daha uzaga gideceklerdi. Ikiside aliye qemerden cok korkuyorlardi, ama elmalarin tadini düsündükce korkulari birazda olsa diniyordu, degerdi bu elmalar icin basa bela almak.

Daha 10 yasinda cocuklardi, dogduklarindan bu yana hep beraberlerdi, evleri yan yanaydi, okul biter bitmez munzurda bulusurlardi, yarislarini hep munzurda yaparlardi, yüzme yarisi, yüksek atlama yarisi, balik yakalama yarisi, tas firlatma yarisi, günleri hep munzurda baslardi, Munzur belirlerdi onlarin günün nasil gececegini.

Evet bugün tas firlatiyorlardi, Hesen kam wirende kemere erzeno ? diye lafa basladi.
Ez erzon, wist kemeru erzeme kemere kamke en zaf dür sone u waxt u sau netireno, uyo binki sono sau tireno. Her biri 20 tas attiktan sonra, Ali kazanmisti yarisi Hasana kalmisti elma calmak.

Hasanin keyfi ginede kacmamisti, bal gibi elmalardi hem ali icin, hemde kendi icin calacakti, sonrada gidip munzurda elmalari yiyeceklerdi.


Ali ile hasan bahceyi izliyorlardi, aliye qemer ortalikta yoktu, Hasan aliye qemer cino su saene ma biya, terson ali eke bivejiyo mi kiseno, ni meterse belkina hega dero yaki siyo suke, uke itade biyene bine sae xode nika hewna siyene. Hasan bahceye dogru yöneldi, alide onu ve ortaligi uzaktan izliyordu, aliye qemer gelince hasana haber verecekti. Hasan elma agacina cikip telas icinde birkac elma kazagina ve ceblerine koydu, sonrada agactan atlayip alinin yanina geldi, beraberce munzura dogru kostular. Munzura geldiklerinde nefes nefese kalmislardi, bu sefer sanslarina aliye qemer yoktu. Elmalari önce munzurda güzel bi yikadilar, sonra suda birazcik beklettiler, munzurun souk suyu elmalara baska bi tad daha katiyordu, daha sert oluyorlardi sanki.
Biraz bekledikten sonra elmalari sudan cikarip yemeye basladilar ve birbirine bakarak gülümsediler, ikiside birbirinin düsündüklerini gözlerinden okuyorlardi. Gine munzurdaydilar ve gine mutluydular evleri olmustu munzur.

Okuldan sonra ali kosup munzura gitti hasani bekliyordu, ama munzurun önünü kapatmislardi aliyide yaklastirmiyorlardi, orda duran adamlar aliyi kovdular, ali bi anlam veremiyordu, burasi bizim evimiz, benimlen hasanin yeri, munzurun sahibimi bunlar? diye düsündü, o arada Hasan geldi.
Sebi ali ni mordem kame, vere munzuri qapa kerde, nezon hesen mi neverdane mira wane defbe su itaura, itade kay nebeno. Alinin anlatimlarindan sonra Hasanda sasirmisti, bu sefer hasan munzura dogru yaklasmaya calisti, dözerdeki adam Hasana burasi oynama yeri degil, def olun burdan dedi.

Hasan ile ali halen dikilmis dözerlerlen gelen adamlara bakiyorlardi.
Ali bi sime u cer, munzir girso some u cerde kume awue, hiya bi itara serme Hesen.

Biraz asagda gidip suya gireceklerini düsünmüslerdi, ama munzurun heryeri sariliydi ve girilmez diye bi lava vardi.

Ne kadar yürüdüylersede, ne kadar munzura girmeye calistilarsada, basaramadilar. Karsilarina ya adamlar, ya dözerler, yada yazili lava cikiyordu girmek yasak diye.

Caresiz bi tepeye cikip munzuru ordan izlediler, kendi evlerine giremiyorlardi. Munzur onlarin karar verdikleri yerdi, evleriydi annalarindan daha cok gördükleri bi mekandi.

Ali nika ma kemerane xu erzeme kot ?
Ali nika ma kote some kume awue ?
Ali nika ma kote saene xu keme serdin ?

Hasan soru üstüne soru soruyordu aliye, ayni sorular alininde kafasindaydi.

Eke saene xu neskime munzurke bisüme u serden kerme, ez endi saena aliye qemerki newuazon cixase sirinbe bibe alo.

Eke neskin awua munzur kune, ez endi niya qilerin windon xu nesün hatake aspiz kunewe mi.

Eke ez endi neskin kemerane xu berjne munzuri, u waxt endi kemer top nekon kemerane xu cae binki nerzon alo.

Tu rind famkon Hesen ezki je tuyo, eke munzure ma mara cene, ce ma munzur riznene, ezki je tu tua newuazon.

Ikiside agliyordu, o piril piril kocaman gözlerden munzurun akisi gibi yaslar akiyordu, cocuklugundan bu yana geldikleri yere giremiyorlardi, hemde kendi yerlerinden kovulmuslardi, evleri gördükleri munzurdan kovulmuslardi.

Munzur olmazsa kararda veremiyeceklerdi, günlerinin nasil gececegini munzurda yasadiklariylan belirliyorlardi.

Hasan ayaga kalkip basbas bagirmaya basladi, Allah baba Allah baba munzurumuzu bize geri ver !

Sonra Ali bagirdi, Xizir bava, düzgün bava, Jar u diyarane ma, deste munzuri cae meverdere !