Türkler ‘Çanakkale Zaferi’ dedikleri uydurma zaferi kutluyor. Türk masalına göre Osmanlı artığı pejmürde ordu Çanakkale de, o zaman’ın en güçlü ordusu olan İttilaf devletleri ordularını yenmiştir. Oysa hakikat, İttihadçı paşaların, dağılmış Osmanlı sultanlığı’nın kırılmış ordusunu, Almanlara 2 milyar kuruşa satmasıdır. Tam sayı bilinmemesine rağmen, Osmanlı tarafından savaşa sokulan 500 000 üzerinde insanın telefine neden olan bir katliam yaşanmıştır. Savaşa zorla sürülen insanlar kırılıp yok olmuştur. Sonra devşirme ve göçmenler gelip ‘Bu vatan; kara toprağın bağrında sıra dağlar gibi duranlardır’ deyip sağ kalanları da öldürdüler, talan ettileri, sürdüler. ‘Çanakkale zaferi’ masalını, devşirme ve soysuzlar iktidarının, devamının aracı yaptılar. Oysa o zamanki pejmürdelerin torunları hala pejmürde ve sefil ‘Çanakkale Zaferi’ masalını dinliyorlar. Devşirme göçmenler de servetlerine servet katıyor.

Çanakkale savaşında ölenlerin sayısı tam blinmiyor. 100 000 ile 700 000 arasında değişik sayılardan söz ediliyor. Türkler, İttilaf devletlerinin kayıplarını oldukça yüksek gösteriyorlar. Kimi Türk kaynaklarına göre 100 000 hatta 200 000 İttilaf devletleri askeri Çanakkale savaşında ölmüştür.

Batılı ve tarafsız kaynakları ise İttilaf Devletlerinin toplam kayıplarının 30 000 civarında olduğunu yazıyor. 9000 Fransız, 21 000 İngiliz ve İrlandalı. (Avusturalya ve Yeni Zellanda İngiliz sayılıyordu.)

İttilaf devletlerinin kayıplarını yüksek göstererek pejmürde ordunun kahramanlık yaptığını söylemeğe çalışıyorlar. Oysa Çanakkale savaşı Osmanlı’nın sonu oldu ve Osmanlı Sultanlığı tamamen ortadan kalktı. Tuz olup uçtu.

Eğer yenilen taraf İttilaf devletleri ve yenen taraf Osmanlı artıkları ile Almanlar ise neden Osmanlı Sultanlığı dağıldı? Neden Osmanlı Sultanlığı Mondros Mütarekesini (Armistice of Mudros) imzalayarak resmen varlığına son verdi?

1915 ile 1918 arasında Osmanlı kalıntıları ile İttilaf devletleri arasında önemli bir çarpışma olmamıştır. Balkanlar daha önce Osmanlı zülmünden kurtulmuştu ve Arabistan da 1913 yıılından itibaren tamamen Osmanlıdan kurtulmuştu. Sadece Kürdistan’da Osmanlı artığı ordular vardı ve Kürdistan’da da Osmalı kalıntıları ile İttilaf güçleri arasında bir savaş olmamıştır.

Türkler Çanakkale savaşı ile Türk devletinin kuruluşunun bir bağlantısı varmış gibi bir ima yaratmaya çalışıyorlar. Çanakkale savaşının bir ‘yurt savunması’ymış gibi propaganda ediyorlar. Oysa uzaktan yakından ilişkisi yok. O zaman Türk devleti fikri yok. Osmanlı Sultanlığının tamamen ortadan kaldırılması tartışılıyordu ve Türk denilen bir gurup’ta yoktu. Bugünkü Türkiye’nin batı sınırlarının da Çanakkale savaşı ile ilgisi yok.

Zaten daha sonra İstanbul dahil bugünkü Türkiye’nin büyük bir kısmı, tamamen İttilaf devletlerinin denetimine geçmiştir. İstanbul 1926 yılına kadar İngiliz bir vali tarafından idare ediliyor. Akdeniz, Ege ve Karadeniz tamamen İttilaf devletlerinin denetimindedir. Yani Çanakkale savaşı (savaş değil katliam demek daha doğrudur) Almanların hesabına yapılmıştır. Hiçbir zafer sözkonusu değil, Osmanlı Sultanlığının tamamen yıkılmasıdır ve ordu denilen pejmürdelerin kırımıdır.

Zafer dedikleri ve ‘geçilmez’ dedikleri’ Gallipoli kıyımı Alman generallerin emri ile hazırlandı. Önce pejmürdelerden oluşan ordu dedikleri yığının etrafını telörgüler ile çevirdiler, başlarına Almanlardan komutan verdiler, başlarına nöbetçi diktiler. ‘Ya ölüm ve ölüm’ için gerekli olan bütün hazırlıkları yapıtılar pejmürde orduları için. Ve öldüler.

Savaş sonrasında babalarının, dedelerinin ölümüne sevinmeleri gerektiği anlatıldı, pejmürde torunlarına. Daha doğrusu atalarının ölümüne sevinmeyenler ve soysuzların iktidarına kul-köle olmayı kabul etmeyenler de ‘hiyanet ve de delalet içerisnde’ oldular.

İşte bugün de, pejmürde torunları, ‘hiyanet ve delalet’ içerisinde görünmemek için, şehitler’in addettikleri ‘sahipsiz’ vatanın ‘gerçek sahibi’ soysuz-devşirme ve göçmenlere şirin görünmek için Çanakkale’ye çelenk koyuyorlar.

-------------------------------------------------------

30 Ekim 1918 tarihinde Osmanlı Devleti ile savaşın galibi İtilaf Devletleri arasında imzalanan Mondros Ateşkes Anlaşması (Armistice of Mudros) Maddeleri

1- Çanakkale ve İstanbul Boğazlarının açılması, Karadeniz'e serbestçe geçişin temini ve Çanakkale ve Karadeniz istihkamlarının İtilaf Devletleri tarafından işgali sağlanacaktır.

2- Osmanlı sularındaki bütün torpil tarlaları ile torpido ve kovan mevzilerinin yerleri gösterilecek ve bunları taramak ve kaldırmak için yardım edilecektir.

3- Karadeniz'deki torpiller hakkında bilgi verilecektir.

4- İtilaf Devletlerinin bütün esirleri ile Ermeni esirleri kayıtsız şartsız İstanbul'da teslim olunacaktır.

5- Hudutların korunması ve iç asayişin temini dışında, Osmanlı ordusu derhal terhis edilecektir.

6- Osmanlı harp gemileri teslim olup, gösterilecek Osmanlı limanlarında gözaltında bulundurulacaktır.

7- İtilaf Devletleri, güvenliklerini tehdit edecek bir durumun ortaya çıkması halinde herhangi bir stratejik yeri işgal etme hakkına sahip olacaktır.

8- Osmanlı demiryollarından İtilaf Devletleri istifade edecekler ve Osmanlı ticaret gemileri onların hizmetinde bulundurulacaktır.

9- İtilaf Devletleri, Osmanlı tersane ve limanlarındaki vasıtalardan istifade sağlayacaktır.

10- Toros Tünelleri, İtilaf Devletleri tarafından işgal olunacaktır.

11- İran içlerinde ve Kafkasya'da bulunan Osmanlı kuvvetleri, işgal ettikleri yerlerden geri çekilecekler.

12- Hükümet haberleşmesi dışında, telsiz, telgraf ve kabloların denetimi, İtilaf Devletlerine geçecektir.

13- Askeri, ticari ve denizle ilgili madde ve malzemelerin tahribi önlenecektir.

14- İtilaf Devletleri kömür, mazot ve yağ maddelerini Türkiye'den temin edeceklerdir.(Bu maddelerden hiç biri ihraç olunmayacaktır.)

15- Bütün demiryolları, İtilaf Devletleri'nin zabıtası tarafından kontrol altına alınacaktır.

16- Hicaz, Asir, Yemen, Suriye ve Irak'taki kuvvetler en yakın İtilaf Devletleri'nin kumandanlarına teslim olunacaktır.

17- Trablus ve Bingazi'deki Osmanlı subayları en yakın İtalyan garnizonuna teslim olacaktır.

18- Trablus ve Bingazi'de Osmanlı işgali altında bulunan limanlar İtalyanlara teslim olunacaktır.

19- Asker ve sivil Alman ve Avusturya uyruğu, bir ay zarfında Osmanlı topraklarını terk edeceklerdir.

20- Gerek askeri teçhizatın teslimine, gerek Osmanlı Ordusunun terhisine ve gerekse nakil vasıtalarının İtilaf Devletleri'ne teslimine dair verilecek herhangi bir emir, derhal yerine getirilecektir.

21- İtilaf Devletleri adına bir üye, iaşe nezaretinde çalışacak bu devletlerin ihtiyaçlarını temin edecek ve isteyeceği her bilgi kendisine verilecektir.

22- Osmanlı harp esirleri, İtilaf Devletleri'nin nezdinde kalacaktır.

23- Osmanlı Hükümeti, merkezi devletlerle bütün ilişkilerini kesecektir.

24- Altı vilayet adı verilen yerlerde bir kargaşalık olursa, vilayetlerin herhangi bir kısmının işgali hakkını İtilaf Devletleri haiz bulunacaktır.

25- Müttefiklerle Osmanlı Devleti arasındaki savaş, 1918 yılı Ekim ayının 31 günü mahalli saat ile öğle zamanı sona erecektir.