ANADİLİM VE TARİHSEL UTANÇ

D.Özgür Erdem

İyi bir öğrenim göreyim diye babam,anadilimle konuşmama yasak koydu.Öyle acımasız tehditler savurdu ki, benimde yanımda konuşan arkadaşlarımdan bile kaçar oldum.Zamanla çevreme, sonrada aileme (özellikle annem'e) karşı kini duygularım gelişmeye başladı.
Çünkü annem konuştuğu anadilimi dışında ikinci bir dili yani türkçeyi bilmiyordu.Bildiği birkaç cümleylende kendini iyi ifade edemiyordu.Konuştuğum dilden anlamadığı için O'nu,geri zekalı,özürlü bir insan gözüyle bakmaya başladım.

Okul hayatımdaki çelişkili yaşamımda süphelenen babam,tutum kolumda işlerin başına gönderip,ticaret hayatına atılmamı önerdi.Ha şöyle zengin oluruz ,ha böyle zengin oluruz masallarıyla beni avutmaya çalışıyordu.Bu konuda pek başarı sağlıyamadığımı ve yeteneksiz biri olduğumu anlayınca peşimi bıraktı.Hayat acımasız rüzgarı önüne katarak beni yurtdışına bırakınca,böylece birbirimizden kurtulmuş olduk.Aradabir ''ticaretten daha iyisi yoktur''önerilerinde bulunsada etkisi üstümde pek uzun sürmez.
Anadilimin önemini yurdışına çıktıktan sonra hep gündemimi işgal eden konuların başında geldi.Artık bu konuda'da çok geç kaldığımı,gemiyi kaçırdığımı biliyordum.Yaş ilerlemiş,hafıza zayıflamış,konsantrasyon sağlayıp anadilimde birkaç kelimeyi topluyarak tekrar ögrenme çabalarım bir sonuç vermeyince,hayatta en büyük zevk aldığım bu duygularımıda yitirdiğimi farkedince, korkunç acılar içinde kıvranmaya başladım.Dedem gibi 38 acılarından dolayı çektiği ah-vahlar ile bende bu ömrü böylece tüketmeye mahkûm oldum.
Gititğim her etkinliklerde, anadilimle konuşanları dinleyince,hüzün çöker üstüme.Kahrımda bir yere saklanmak istiyen bir suçlu gibi huzursuz olurum.Bu durumdan kurtulmak,azda olsa vicdanımı rahatlatmak amacıyla anadilimden birşeyler yazmaya çalıştım.Bu kezde yazdıklarımı okuyamadım.Baktım düşündüklerim benden hesap sorar gibi peşimi bırakmayınca, evimde bulunan ses kayıt cıhazına açtım, yazmak istediklerimi sesli olarak mırıldanarak, konuşmaya çabalayan bir çocuk gibi,ağzımdan sözcükler dökülerek önümde duran ses kaydına aktardım.
Biz, korkaklığımızın arkasına sığınarak, beceri ve yeteneklerimizi bu alanda kullanmadığımız için kendimizden UTANMALIYIZ!...
Tarih ise, yokolmaya yüz tutmuş bir dillen birlikte,soykırımına uğruyan bir halkın evlatları olarak, bize yapılanların karşısında UTANSIN!



Bu linklerden dinliyebilirsiniz:
http://www.youtube.com/watch?v=XFGABUAhl-M
veya
http://www.dreispitz.net/mp3/1.mp3


Saygılarımla

D.Özgür Erdem